Koronawirus w oczach uczniów klas 6c,6d
Wpisany przez Monika Żochowska   

Jednym z zadań podczas nauki zdalnej w ramach zajęć z języka polskiego rozwijających kompetencje kluczowe w klasie 6c i 6d było napisanie w dowolnej formie utworu inspirowanego czasem epidemii koronawirusa. W ten sposób młodzież zostawiła po sobie niezapomniany ślad. Uczniowie wybierali najczęściej jako formęwypowiedzi wiersz, fragment dziennika oraz list. Najciekawszy utwór wersowany prezentujemy poniżej, a trzy pozostałe najlepsze prace – w załączniku.

 

<<<<  Prace uczniów w formacie PDF >>>>

Zachęcamy do lektury oraz stworzenia własnych tekstów jako pamiątki z tego wyjątkowego czasu.

„Epidemii czas”

 

Nadszedł trudny czas.

Stanął świat wokół nas.

Nie ma szkoły, nie ma pracy

kwarantanna dziś rodacy!

 

Puste ulice, nie spieszy się nikomu,

wszędzie słychać: Zostań w domu!

Każdy boi się o zdrowie,

gdy tylko ktoś koronawirus powie.

 

Choć słońce świeci,

nie mogą na placach bawić się dzieci.

 

Cały świat woła do Boga,

kiedy skończy się ta trwoga?

kiedy znowu będzie można,

z kolegami znów się spotkać?

 

Więc wirusie błagam wręcz,

idź już sobie precz!

 

(Weronika Falkowska)